ضمن تشکر از آقای بهادری برای تلاششون جهت معرفی ژان میشل و موریس ژار، تنها خواهشم از ایشون و
همه دوستانی که نظر دادن اینه که یکطرفه به قضاوت آثار هیچ هنرمندی نرن; در دنیای موسیقی هر کس
جایگاه، سبک، تاثیر و مخاطبین ویژه خودشو داره. در مورد کلاوس شولز و ادگار فروزه آلمانی (بنیانگذاران
گروه تنجرین دریم، صاحب هفت نامزدی جایزه گرمی) و برایان انو انگلیسی، همین کافیه بدونید اینها توسط
نسل جدید هنرمندانی مثل شیلر و رامشتاین و ... بعنوان منبع الهام و افتخار هنری کشورشون محسوب
میشن و در کنار گروههایی مثل کرافت ورک، کن، پینک فلوید و ... موسیقی اروپای دوران رکود فرهنگی و
هنری بعد از جنگ جهانی دوم رو شکل دادن!
در پایان توجه دوستان عزیز رو به خواندن این خبر بسیار جالب درباره حضور چهره های دیگر موسیقی دنیا در
ایران بهمراه معرفی کوتاه و سودمندی از زندگی این هنرمندان قدیمی و صاحب سبک جلب میکنم:
http://www.musicepars.com/?p=18785